នៅក្នុងទ្រឹស្ដីតន្ត្រី អាការៈ (Time Signature) ឬ សញ្ញាកំណត់ចង្វាក់ គឺជាសញ្ញាដែលដាក់នៅដើមបទភ្លេង ដើម្បីកំណត់រចនាសម្ព័ន្ធចង្វាក់។ វាប្រាប់យើងថា តើក្នុងមួយបារមានប៉ុន្មានចង្វាក់ និងត្រូវប្រើណោតប្រភេទណាដើម្បីរាប់។
Time Signature ជាទូទៅមានលេខពីរជាន់ដែលដាក់តម្រួតលើគ្នា៖
2 = ណោតកន្លះ (Half note)
4 = ណោតមួយភាគបួន (Quarter note)
8 = ណោតកន្ទុយមួយ (Eighth note)
16 = ណោតកន្ទុយពីរ (Sixteenth note)
Time Signature ត្រូវបានបែងចែកជា ៣ ប្រភេទចម្បងៗ៖
១. អាការៈសាមញ្ញ (Simple Time): ចង្វាក់នីមួយៗអាចបែងចែកជា ពីរផ្នែកស្មើគ្នា (ឧទាហរណ៍៖ ណោតមួយភាគបួន ១ បំបែកបានណោតកន្ទុយមួយ ២)។
២. អាការៈផ្សំ (Compound Time): ចង្វាក់នីមួយៗគឺជាណោតដែលមានសញ្ញាចុច (Dotted note) ដែលបែងចែកជា បីផ្នែកស្មើគ្នា។
៣. អាការៈសេស ឬស្មុគស្មាញ (Complex/Odd Time): ជាអាការៈដែលមានចំនួនចង្វាក់មិនទៀងទាត់ និងមិនអាចបែងចែកជាក្រុមស្មើៗគ្នាបាន។
អាការៈខ្លះប្រើសញ្ញាជំនួសឱ្យលេខ៖
១. យល់ដឹងពីមុខងារនៃលេខទាំងពីរ
២. ការបែងចែកប្រភេទ Simple vs. Compound
៣. ការសម្គាល់ "Downbeat" និងការសង្កត់សំឡេង (Accents)
៤. ការបូកសរុបតម្លៃណោតក្នុងបារ
៥. ការហាត់ស្ដាប់ និងរាប់តាម